მექანიკური ფორთოხალი ისეთი რომანია ერთი ამოსუნთქვით წაკითხვა რომ შეიძლება.
ახლა პოსტს ვწერ და ვისაც ჯერ არ წაგიკითხავთ, მინდა გითხრათ რომ წინ ემოციების ზღვა და დიდი სიამოვნება გელით.
“ჰა ვშვებით რამეს?” _ვრთავთ ბეთჰოვენის მეცხრეს და ვიწყებთ!
ენტონი ბერჯესის ეს რომანი ერთი მელომანი სადისტის და მისი მისი საძმოს ისტორიებს მოგვითხრობს.
ისინი მაგარი “დაზმანულები” მანამ დადიან აღმა_დაღმა, სანამ ვინმე ბეხრეკს არ ჩაიგდებენ ხელთ და ერთ პატარა გადაუდებელ საქმეზე არ გაესაუბრებიან.
გასაუბრებას ყოველთვის ცუდი შედეგი მოაქვს.
“ეგეც შენ გარყვნილო დამპალო ბებრუხანა ინტელექტუალო შენა” ბებრის გარყვნილება ბიჭებმა მაშინ აღმოაჩინეს, როცა სახელმძღვანელო “კრისტალოგრაფიის საფუძვლების” შესახებ წაართვეს და გულმოდგინედ გადაათვალიერეს.
ყველაფერი ამით როდი მთავრდება ჩარძევებულებს მთელი ღამე წინ აქვთ.
პირველ მსხვერპლს მეორეც მოჰყვება და ასე შემდეგ.
ჟიბის ფული ყველას სჭირდება.
ალეკსის და საძმოს წევრების სადისტური ქმედებები ვფიქრობ ადეკვატურია იმ გარემოებებისა სადაც თვითონ ცხოვრობენ.
მიუხედავად მისი საშინელი საქციელისა, რომელის განსახორციელებლად მთელს ღამეს იყენებს, ალეკსის ადამიანური სახე მხოლოდ მაშინ შეიძელება დავინახოთ როდესაც სახლში მარტო რჩება და საწოლზე გაშოტილი უსმენს ბეთჰოვენს.
ყველაფერს აქვს თავისი ლოგიკური დასასრული და ალეკსის “პარპაშიც” მაშინ დასრულდა როცა მისი მეგობრის წყალობით ციხეში მოხვდა.
ციხეც არ აკმარეს და “ყოვლის მცოდნეებმა” “ლუდოვიკოს” მეთოდის მასზე გამოცდა ისურვეს, რომელიც თურმე ნაძირლებს ანგელოზებად აქცევს და ბოროტი საქციელის ჩადენის სურვილს უქრობს.
ღმერთმანი ალეკსი საცდელი ვირთხა გახდა. რომელსაც ყოველდღე სადისტურ ფილმებს ანახებდნენ და ბოლოს
მიზანს მიაღწის “გამოასწორეს”
ის “სახელმწიფო ინსტიტუტის პირველი გამოშვება _ძალმომრეობის ყოველგვარ ინსტინქტს მოკლებული კანონის მოშიში მოქალაქე” გახდა.
მერჩივნა მოძალადე ყოფილიყო ვიდრე ნივთი რომელსაც არანაირი ადამიანური რეაქცია აღარ გააჩნდა.
მიზანი ყოველთვის როდი ამართლებს საშუალებას.
ყველაზე საშინელება კი ისაა როცა გიყენებენ და ამას ზრუნვას არქმევენ.
ალეკსი ნათელ წერთილადაც კი შეიძლება ჩაითვალოს, იმ “კეთილშობილი” ნაძირალების ფონზე.
გამიკვირდა როცა გავიგე, რომ რომანს გამოსვლისას არანაირი აჟიოტაჟი არ გამოიწვევია. ის მხოლოდ სტენლი კუბრიკის ეკრანიზაციის შემდეგ გახდა პოპულარული. მაგრამ “სიკვდილის” შემდეგ აღიარება ხომ ყველა დიდი ნაწარმოების ხვედრია.
ფორთოხალს წინასწარმეტყველების მექანიკა უწოდეს და ის ნამდვილად გახდა წინასწარმეტყველური.



ახსნა განმარტებების შემდეგ, გავყევით საბაგიროს დასაშვებად 











